خطوط علامت گذاری
از یک سطح برای علامت گذاری نقاط افقی در هر گوشه دیوار (ستون) در اتاق استفاده کنید (اگر دیوار بلند است، چندین نقطه را در وسط نیز مشخص کنید). یک خط افقی (معمولاً 500 میلی متر از زمین) علامت بزنید. از خط افقی تا ارتفاع سقف طراحی شده به اضافه 12 میلی متر (ضخامت یک لایه دال فولادی سفید) اندازه گیری کنید. خط افقی را در امتداد دیوار (ستون) با یک خط گچ علامت بزنید. این خط پایینی از کیل ثانویه برای سقف است.
همزمان با توجه به نقشه سقف، روی دال بتنی سقف، موقعیت های کیل های اصلی را علامت گذاری کنید. کیل های اصلی باید از مرکز سقف به بیرون با حداکثر فاصله 1000 میلی متر فاصله داشته باشند. نقاط ثابت آویزها را با فاصله 900-1000 میلی متر علامت بزنید. اگر نقاط تثبیت تیرها و لوله ها از الزامات طراحی و مشخصات فراتر رود، باید نقاط ثابت اضافی اضافه شود.
تعمیر اعضای آویزان
از پیچ های انبساط برای ثابت کردن اعضای آویزان استفاده کنید. برای سقفهای کاذب غیرقابل دسترسی، اگر طول میله آویز کمتر از 1000 میلیمتر باشد، میتوان از میله آویز φ6 استفاده کرد. اگر بزرگتر از 1000 میلی متر باشد، باید از میله آویز φ8 استفاده شود و یک تکیه گاه معکوس نیز باید نصب شود. برای میلههای آویز میتوان از میلههای فولادی سرد- و میلههای فولادی کلاف دار استفاده کرد، اما اگر از میلههای فولادی کلافدار استفاده میشود، باید به صورت مکانیکی صاف شوند. برای سقف های کاذب قابل دسترسی، اگر طول میله آویز کمتر از 1000 میلی متر باشد، می توان از میله آویز φ8 استفاده کرد. اگر بزرگتر از 1000 میلی متر باشد، باید از میله آویز φ10 استفاده شود و یک تکیه گاه معکوس نیز باید نصب شود.
یک سر میله آویز به یک براکت زاویه L30×30×3 جوش داده می شود (قطر سوراخ براکت زاویه باید با توجه به قطر میله آویز و پیچ های انبساط تعیین شود). سر دیگر را می توان با یک ضربه رزوه ای برای ایجاد میله رزوه ای بزرگتر از 100 میلی متر، یا میله رزوه ای از قبل ساخته شده خریداری و جوش داد. میله آویز تمام شده باید ضد زنگ باشد-. میله آویز با پیچ های انبساط به دال کف ثابت می شود و سوراخ ها با استفاده از چکش ضربه ای حفر می شوند.
میله های معلق روی تیرها
(1) میله های معلق باید مستقیم و دارای ظرفیت باربری کافی باشند. هنگامی که میلههای تعبیهشده از قبل باید کشیده شوند، باید بهطور ایمن روی آنها چسبانده شده و جوش داده شوند، و درز جوش باید یکنواخت و پر باشد.
(2) فاصله بین آویز و انتهای کیل اصلی نباید از 300 میلی متر تجاوز کند. در غیر این صورت یک آویز اضافی باید اضافه شود.
(3) آویزهای اضافی باید برای چراغ های سقفی، دریچه های هوا، و پانل های دسترسی نصب شوند.
